Sambåndet

Torsdag 2. april 2020
RSS
Krisa er at vi prioriterer bort forkynninga til fordel for alt anna.

Den skjulte krisa i Kristen-Noreg (del 1)

Krisa er at vi prioriterer bort forkynninga til fordel for alt anna.

Skrevet av Johannes Kleppa, KOMMENTAR den 7. juli 2014.

Johannes Kleppa er forkynner og tidlegare redaktør i Sambåndet og Dagen

Som krist­ne er vi ofte opp­tek­ne med den av­krist­nin­ga som skjer i lan­det vårt, og vi om­ta­lar det gjer­ne som ei krise for fol­ket vårt. Det er kor­rekt, men for kris­ten­fol­ket er det ei enda stør­re krise, og det er den krisa Kris­ten-Noreg sjølv er i. Det er ei krise som er lite er­kjent, og som ein difor gjer lite for å møta.

Det er dess­utan ei krise som vi er nokså in­volver­te i på det per­son­lege pla­net, og som det difor er lett å skuva frå seg. Så lenge vi ikkje er­kjen­ner at vi sjøl­ve er del av pro­ble­met, vil det hel­ler ikkje verta gjort noko med det – og re­sul­ta­tet er i ferd med å verta svært dra­ma­tisk.

Den skjul­te krisa vi her snak­kar om, er ei for­kyn­nings­kri­se. Dette er ei krise som er skjult fordi vi sku­var rea­li­te­ta­ne i henne frå oss. Ho er skjult fordi ho har snike seg inn over oss med små skritt over tid, slik at vi knapt har opp­da­ga henne.

Krisa er også i stor grad skjult fordi ho drei­er seg om eit frå­vær, og er med det ikkje så lett å opp­da­ga. Dei som no er i sine beste år og som i stor grad har leiar­an­svar i Kris­ten-Noreg, har vakse inn i den no­ve­ran­de si­tua­sjo­nen og veit ikkje av noko anna.

Un­der­teik­na har ar­beidd ein god del med kyr­kje­his­to­rie, sær­leg indre­mi­sjons­his­to­rie på Vest­lan­det. Gjen­nom slikt ar­beid opp­da­gar ein tenden­sar og ut­vik­lings­trekk som ein elles ikkje så lett ser.

Rett nok er det ofte slik at ein på føre­hand «veit» at det er slik, men den his­to­ris­ke do­ku­men­ta­sjo­nen gjer det over­ty­de­leg og viser di­men­sjo­na­ne. Då kan det visa seg at ut­vik­lin­ga har vore langt meir dra­ma­tisk enn ein hadde våga å tru. Ønske­ten­kin­ga vert av­slørt.

Sta­ti­stik­ken for ein av krin­sa­ne innan Indre­mi­sjons­for­bun­det viser at i løpet av dei siste 25 åra er for­kyn­nin­ga, når vi rek­nar talet på møte, re­du­sert med 70-80 pro­sent – og det er nok uro­vek­kan­de re­pre­sen­ta­tivt. Det er svært dra­ma­tisk, men tek vi med flei­re fak­to­rar, vert dra­ma­tik­ken enda stør­re. Det er den sa­man­hen­gan­de for­kyn­nin­ga ved møte­ve­ker som har tapt mest, slik at det no helst er ein­skild­møte, gjer­ne søn­dag, som er att.

Der­som det ikkje høver å gå på nett det eine møtet, kan det verta lenge mel­lom kvar gong Guds folk høy­rer for­kyn­ning. Dess­utan er sam­ta­le- og vitne­møta stort sett borte. I til­legg var det tid­le­ga­re mest ung­dom som reis­te på leir, medan det no er barn. Med det vert for­kyn­nin­ga der ann­leis. Når ein les an­non­sar om og re­fe­rat frå møte i dei krist­ne høg­ti­de­ne, ser vi at det er vans­ke­leg å samla folk om for­kyn­ning av Guds ord nett då det skul­le vera en­klast.

Krisa i Kris­ten-Noreg har med andre ord kris­ten­fol­ket skul­da og an­sva­ret for sjølv. Det nyt­tar ikkje å skul­da på sty­res­mak­ta eller tids­ånda. Vi må ta skul­da på oss sjøl­ve, og krisa er at vi prio­ri­te­rer bort for­kyn­nin­ga til for­del for alt anna.

Med det un­der­grev vi vårt eige guds­liv, og vi un­der­grev mi­sjons­ar­bei­det i lan­det vårt og når det gjeld verds­mi­sjo­nen.

(Denne kom­men­ta­ren var førs­te gong på trykk i Da­gens pa­pir­ut­gå­ve tors­dag 4. april.)

 

Ingen kommentarer »

Skriv en kommentar

SAKEN UTVIDES NLAs verdidokument holder fortsatt fram ekteskapet mellom mann og kvinne.

SAKEN UTVIDES NLA Høgskolen i Oslo har vokst seg ut av Staffeldtsgatekvartalet og skal nå leie lokaler i et nytt bygg som Diakonhjemmet skal reise på Vinderen.

(Korona) Koronaviruset hindrer kristne i å samles, men nå vil ImF gi folk den store fellesskapsfølelsen ved å invitere til møteuke på nett.

(Korona) Den kristne bokbransjen hanglar grunna korona-viruset. Omsetnaden dalar mykje, og forleggjarar og butikkar permitterer.

(Korona) Når man ikke kan komme til kirken, får kirken komme hjem. Derfor samarbeider Awana Norge og Frikirkens barn & unge (Fribu) om hjemmekirke.

Copyright © Sambåndet 2020