Illustrasjon Frode Kalleland

Og han kom til Nasaret, hvor han var oppfostret. På sabbatsdagen gikk han inn i synagogen, slik han pleide å gjøre, og stod opp for å lese for dem. De gav ham da profeten Jesajas bok, og da han hadde åpnet boken, fant han stedet der det står skrevet: Herrens Ånd er over meg, for han har salvet meg til å forkynne evangeliet for fattige. Han har sendt meg for å forkynne for fanger at de skal få frihet og for blinde at de skal få syn, for å sette undertrykte fri, for å forkynne et nådens år fra Herren. Han lukket boken, gav den til tjeneren og satte seg. Alle som var i synagogen hadde sine øyne festet på ham. Han begynte så med å si til dem: I dag er dette Skriftens ord blitt oppfylt for ørene deres. Alle gav ham vitnesbyrd og undret seg over de nådens ord som lød fra hans munn.

Jesus er komen heim til Nasaret og på sabbaten går han til synagogen. Dette var noko han bruka å gjera, noko han var van med. Jesus hadde til vane å gå til menighets-forsamlinga. Og han hadde for vane å leva i bønn. Dette er altså heilage, gode vaner som vi også har all grunn å følgja. Du treng regelmessig føde for di sjel, elles fører det til fordøyingsvanskar. Og du kan bli åndelig utlada. Vi er altså avhengig av stadig påfyll, fordi vi ikkje er åndelege kamelar.
Jesus Kristus stod langt over dei andre i synagogen i kjennskap og visdom, men han heldt seg ikkje vekke.

Han les frå Jes 61,1-2. Dette er noko fritt sitert hjå Lukas. Men så stansar han midt i ein periode, let att boka, gir ho frå seg og set seg. Så begynner han å tala. «I dag har dette skriftordet vorte oppfylt for øyro dykkar.» Han forkynte eit nådens år. I dag har Jesus ein sitjande stilling. Hebr 1,3b: «Etter at han hadde fullført reinsinga for syndene våre, sette han seg ved høgre handa åt Majesteten i det høge.»

Så lenge Jesus sit, har han boka lukka og det lyder ein frelsesbodskap og eit kall! Han er sjølv den som er komen frå Gud for å frelsa blinde fangar frå syndas fengsel! Han har nyleg blitt innvia til sin Messias-gjerning ved dåpen i Jordan. Nå held han sin programtale!

«Herrens Ande er over meg.» Ved å gi sin tenar sin Ande har Herren salva og vigd han til hans gjerning. Herrens Ande kviler på han med heile sin fylde!

«Skal forkynna evangeliet for fattige.» Den glade bodskapen om frelse og tilgjeving for synderar er kun for dei fattige, for dei rike trur dei klarar seg sjølv. Den er for deg som ikkje har midlar eller gjerningar til sjølv å klara deg innfor Gud, deg som det har gått sundt for. Du som er ein blind fange i satans sjelefengsel.

Høyrer du? Din frelseshovding er komen for å føra deg ut! For å leggja dine hender på dine augo og gi deg synet, frelsessynet. For å løysa deg frå syndeband, du som må gjera djevelens gjerning-ar! Han veit kva du ligg under for, same kva det er. Nå er han komen for å løysa og setja deg fri. «Og for å trøysta alle som sørgjer». Jes 42,7: «Du skal opna blinde augo, føra dei bundne ut or fangeholet og føra dei som sit i mørker, ut or fengslet.» Då viser du vel ikkje ifrå deg din einaste moglegheit til å sleppa fri? For der er ingen andre enn Jesus som kan fri deg ut! I dag står endå døra open, endå er det eit nådeår, for endå sit husbonden. (Luk 13,25)

Men snart reiser husbonden seg! Då kjem det som fortsettinga i Jes 61 seier: «Ein dag med hemn frå vår Gud.» Tenk, når Gud  og Kristus skal hemna sine motstandarar!